wtorek, 17 listopada 2026

Przyjaciele i wrogowie

Iwaszkiewicz. Przyjaciele i wrogowie to rzecz osobliwa. Tytuł wydaje się umowny, jako że oprócz części o trudnych męskich przyjaźniach, oczywistych i nieoczywistych więziach z kobietami, w książce znalazły się rozdziały o Noblu, którego nie było, o uwikłaniu pisarza w historię oraz o wątku Zagłady w twórczości JI. Z pewnością warto przypominać, że małżeństwo Iwaszkiewiczów otrzymało tytuł Sprawiedliwych wśród Narodów Świata, ciekawostką jest też publikowany po raz pierwszy wiersz Smak agrestu w Kalniku, niemniej całość sprawia wrażenie stworzonej na siłę.

poniedziałek, 2 listopada 2026

Kraków

Jarosław Iwaszkiewicz


Jaki miły ten Kraków. Sami nieboszczycy:
Tu pani Arturowa wysiada z karocy,
Tu Boy chodząc po rynku wielkim głosem krzyczy
Z żalu, zupełnie trzeźwy, o samej północy.
 
Tu Witkacy się kłania Fusi kapeluszem,
Niusia mnie list Lechonia, książęcia Polaków,
A Mickiewicz się z krypty ciągnie – zacna dusza –
I pyta wciąż uparcie: to taki jest Kraków?
 
(Muzyka wieczorem, 1980)


sobota, 24 października 2026

W kuchni Jokhi Alharthi

Próbowała czasami przypomnieć sobie, co wtedy czuła. Czy smuciła się po śmierci ojca? Czy tęskniła za matką? Czy ogarniał ją gniew? Nie pamięta. Pamięta wyłącznie to, że świeciło słońce, dym z kuchni wszystko spowijał, a ona czuła tylko jedno: była głodna.

Ludzie rozmawiali o następstwach wojny światowej, o strasznej drożyźnie, o potyczkach między plemionami, a Salima nie rozumiała, jaki ma to wszystko związek ze spojrzeniami stryjenki, którymi przy obiedzie obrzucała jej rękę i usta. Po śmierci ojca, kiedy stryj się uparł, żeby zabrać ją i Mu’aza do swojego domu, Salima zapomniała, co to śniadanie. Dorośli pili kawę i jedli daktyle, a ona czekała aż do obiadu.

Placki ragag (źródło zdjęcia)

piątek, 16 października 2026

Ciała niebieskie

Ciała niebieskie są jak mozaika, w której każdy element jest sam w sobie jest atrakcyjny, ale dopiero połączenie go z dziesiątkami, setkami innych daje pełny obraz, który dla lepszej oceny warto oglądać z pewnego dystansu. U Jokhy Alharthi tak właśnie jest – ciąg epizodów, podanych pozornie bez żadnego porządku i chronologii, ostatecznie układa się w nietuzinkową opowieść o kilku rodzinach, a pośrednio o samym Omanie.

środa, 7 października 2026

Na popiół

Na popiół to zgrabnie napisany kryminał, trzeci w serii o śledczym Tomášu Volfie. Południca oraz Przedawnienie podobały mi się średnio, ten tom okazał się najlepszy, choć wcale nie ze względu na wątki kryminalne. Zbrodnia wydała mi się przekombinowana, trudno też uwierzyć, że jakikolwiek szef zgodziłby się na przeprowadzenie tak osobliwego i mało praktycznego eksperymentu, jaki miał według policjantów poświadczyć winę podejrzanego.